Most należy do grupy stałych uzupełnień protetycznych, które są trwale osadzane w jamie ustnej pacjenta w celu odtworzenia pierwotnych warunków zgryzowych po utracie zębów własnych. Tradycyjnie do osadzenia mostu protetycznego wykorzystuje się własne zęby pacjenta okalające lukę po brakujących zębach. Obecnie mosty protetyczne coraz częściej osadza się także na implantach. Jako trwałe uzupełnienie protetyczne most nie może być usunięty z jamy ustnej bez pomocy lekarza.

W przypadku osadzania mostu protetycznego na zębach własnych pacjenta wybiera się tzw. zęby filarowe (zęby okalające lukę po utraconym zębie lub zębach). Analogicznie zęby odtwarzane w moście protetycznym nazywa się przęsłem. I tak, most protetyczny czteropunktowy składa się z dwóch zębów filarowych oraz dwóch zębów odtwarzanych w przęśle.
Wskazaniem do zastosowania mostu protetycznego jest utrata jednego lub kilku zębów, przy jednoczesnym odpowiednim stanie zdrowia zębów okalających lukę.
Most protetyczny to struktura charakteryzująca się licznymi zaletami, wśród których na uwagę zasługuje m.in.:
Ze względu na wykorzystane materiały wyróżnia się trzy rodzaje mostów protetycznych: